حرف اول:
برای انسان های بزرگ بن بستی وجود ندارد
چون بر این باورند که ؛و
یا راهی خواهم یافت یا راهی خواهم ساخت
اما.............
از هزاران یک نفر اهل دلند
مابقی تندیسی از آب و گِلند
سلاممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممم
تواین مدت که نبودم دلم واسه همتون نتگ شده بود کامنتا رو
که دیدم خوشحال شدم اما جای چند نفر که همراه همیشگی حرف
حساب بودن خالی بود چرا؟؟؟؟ نمیدونم!!
خیلی این مسافرته بهم فاز داد کلی چیز یاد گرفتم،کلی هم بهم
خوش گذشت یه انرژی مضاعف گرفتم برای شروع ترم جدید.
(آخه چون تنهایی رفته بودم و از حضور و غیاب کردن های
پدرم در امان بودم)
انصافا با پدرم هم خوبه اما خوب شاید این یه تجربه ی جدید
و ارزشمند بود برام تازگی داشت
حالا تازه باید به همه اونایی که اومدن سر بزنم ببینم اوضاع
و احوال هر کدومتون چه طوریاست.
از بین جاهایی که رفتم شمال و.................مشهد یه چیز
دیگه ای بود پر جاذبه و صمیمی که حس بودنش رو با هیچ
واژه ای نمیشه تعریف کرد، لحظاتی که پر بودن از شوق رسیدن و
غم رفتن.
شاید رفتن همیشه رسیدن نیست اما برای رسیدن همیشه باید رفت
راستی از بچه های وبلاگ نویس کسی هست که مشهد باشه؟
در ضمن یه کمی دیر آپ کردم اونم به خاطر این بود که درگیر انتخاب واحد و ازاین صحبت ها بودم
بگذره
